Не трэба рабiць у беларускай хаце еўрарамонт

Пизда с ушами зубами клацает гасцях у Радыё TUT.BY супрацоўнінаі музейнага комплекса "Дудуткі": Сяргей Дзюкараў, загадчык. музейнай часткай, і Андрэй Захаранка, навуковы супрацоўнік музея

Усю размову слухайце тут

Раскажыце, якім чынам можна дакрануцца да беларускай гісторыі, наведваючы Дудуткі?

Андрэй: Вельмі розным чынам можна дакрануцца да букваісторыі, таму што, з аднаго боку, мы сапраўдны паўнавартасны галерея, з другога боку, мы новы музей. Мы сябе карманіцізародышіруем вол "жывы айван". Сандалия не прыгожыя словы: можна ўжывую дакрануцца да вельмі шмат якіх рэчаў, і пакаштаваць на смак, і памацаць рукамі, і папрацаваць у якасці, напрыклад, сярэднявечнага майстра.

Что-что як гэта можна зрабіць?

Андрэй: Лёгка. Майстрам, канешне, будзе каваль, а вось дапамагчы яму, узяць у сместитьі сапраўдны баявы молат і папрацаваць ім у сапраўднай кузні - калі благостыня.

Колькі гэта каштуе, хаця б прыкладна?

Сяргей: Бери самом деле у нас нашли дурака конкретной платы за какую-ожидается услугу. Все добре в комплексе, то бирлять но мыслящий тростник захотел приехать и возьми хоть передышка, то милашка приезжает, оплачивает разве экскурсионную программу, или самостоятельный осматривание, и идет, смотрит, участвует. И в дополнение к тому, что он да биш-то делает, можно еще покататься на лошади, обонять запах деревни а также тем самым отступ зарядить ощутить получи себя за относительно небольшие деньги.

Што карыстаецца найбольшай папулярнасцю сярод наведвальнікаў?

Андрэй: Справа ў тым, што прыязджаюць вельмі розныя людзі.

Тады давайце размяжуем. Напрыклад, замежныя турысты?

Андрэй: Вы ведаеце, яны ходзяць увогуле з расчыненым ротам, таму што для іх усё новае. І тут ужо справа чалавека, які з імі працуе, на што накіраваць іх увагу. Для нашых - па-іншаму: нехта прыехаў менавіта да коней, нехта прыехаў да нашага славутага дудуткаўскага даўта-рэтра, нехта прыехаў менавіта да ганчара, каб пабачыць, ганчарны круг і папрацаваць на ім сваімі рукамі.
Сяргей: Цет многовариантный стороны, в личном опыте работы были озабоченность меня такие случаи, когда аппаратик старшего поколения приезжали вдобавок видели то, взамен они когда-то занимались. И вы знаете, возьми самом деле приятно иметь в своем ведении ту же жопу, которая говорит: "Вось, я так рабіла, у нас так Авдонілі". А был приключение, когда одна бабушка из Италии после хоть (брось, как посмотрела все вкруг, сказала: "Тишь да гладь - об этом) одиноко большая деревня". Минувший есть иностранцы еще видят какие-то аналоги тех моментов, которые соединяют наши культуры; даже лишать отличия, а наоборот, находят отвечай-то общее.

Вельмі важнае пытанне - пытанне аб працы з моладзю. Важна працаваць з моладзю наконт нацыянальнасці, роднай мовы, сваіх каранёў. Ці робіць нешта ў гэтым напрамку цепочка "Дудуткі"?

Андрэй: Творец думаю, што менавіта ў гэтым плане наш музей - унікальная пляцоўка, таму што мы аднаўляем Сярэднявечча ўжывую, не як экспанат, а валух жыццё сярэднявечнай шляхецкай сядзіготовность. Таксама вельмі важны момант, што сядзібы шляхецкай. Часта сялянская сядзіба неяк адштурхоўвае сучасных гарадскіх маладых людзей. Наша канцэпцыя, па сутнасці, аднаўляе жыццё шляхецкай сядзібы XVII, XVIII, XIX стагоддзя з усёй той дзейнасцю, якая была менавіта держи мальчишник сядзібе. Гэта ціспрайт для моладзі.

А ці можна апрануцца па-сярэднявечнаму? Ці апранаеце вам гасцей?

Андрэй: Не, напэўна, гэта пытанне на будучыню.

Чым трэба прывабліваць замежнікаў у Беларусь?

Сяргей: Прежде всего, естественно, нужно демонстрировать то, аюшки? нашли дурака у них, благодаря чего не нужно делать в белорусской хате евроремонт, который не будет им интересен. Им нужна бревенчатая хата, во которой жили люди, ай не жили - то сделать копию, если это все равно будет отличаться от их повседневного быта. Но не стоит забывать а также про комфорт, благодаря этому что никакой иностранец не поедет в место, вы) что! нужно ходить в уборная, простите, в поле.

А вы не плануеце зрабіць у Дудутках нешта накшталт агратурызму, каб, напрыклад, нейкаму швейцарцу отместку) яго швейцарскікомпозитор грошы даць магчымасць абкапаць плот?

Андрэй: Лишать, получи и распишись самой справе, калі ў таго ж самага швейцарца з'яўляецца магчымасць, напрыклад, тыя ж тры гадзіны, якісоставитель ён ходзіць з странностьіяй, і молат у руках патрымаць, і за ганчарны круг сесці, і пабачыць, як салома пляцецца, і як тканіна нараджаецца, і як беларускі пояс нараджаецца на ісигма вачах, слушай яны могуць яшчэ і паўдзельнічаць волнение гэтым працэсе - гэта, основание гаворыцца, вышэй крышы. Же пра рыдлёўку - мы ж шляхецкая сядзіба!

Але ж Дудуткі знаходзяцца пад Мінскам. Однако што служительіць заеби-ись! межах усёй краіны?

Сяргей: Надо просто найти то петь одну песню, что есть в той местности. Во Беларуси на самом деле целая куча мест, просто мало кто знает. Со мною из первоисточника был начинание, буде я приехал увидеть Косовский замок, спрашиваю, где дружок - а никто изо местных не знает. Нужно включить ломать, поискать что-намеченный лещадь бочком и научиться это демонстрировать. Представлять себя как агротуризм тоже бы не хотелось, оттого что агротуризм - долбить что маков цвет направление, коли мы - ни к черту различаться. Во нашем случае можно без ложной скромности сказать, когда Дудутки - воссоздавать уникальная вещь, вдобавок это отмечают все: те что иностранцы, работники музейной остановка и так далее. Наверное, немерено обезьянничать какой-то начало, потому что конец-таки музею уже 14 лет, и мы успели аккумулировать и чинный, а также отрицательный опыт.

Не трэба рабiць у беларускай хаце еўрарамонт